Eigen weg…

Hou me ( niet vast )

vanaf hier

heb ik alleen te gaan

ik zal altijd

ergens

bij je zijn

we zijn tochtgenoten

maar hier neem ik afscheid

ik neem je lach en speelsheid 

mee

je warme liefde ook

maar hou me niet vast

want

ik wil zoals altijd

in vrijheid

mijn eigen weg kunnen gaan

                    ~~~~
~~~ Claire vanden Abeele ~~~

Horizon…

When I’m away, and you are far

I dream to the horizon,

and words fail me and yes,

i know you are with me…

You are my everything,

always with me.

Ons moeder…

Wie komt ons moeder halen

nu haar hart opgehouden is met kloppen ?

Wie komt ons moeder halen ?

God, draag haar boven de dingen naar het licht.

Draag haar,

draag

ons moeder.

Dag lieve moeder.

( Ter nagedachtenis aan Rika Klerx )

Al wat sterft zal bloeien…

De bomen komen uit de grond
en uit hun stam de twijgen

en iedereen vindt het heel gewoon

dat zij weer bladeren krijgen.

We zien ze vallen op de grond

en dan opnieuw weer groeien

zo heeft de aarde ons geleerd

dat al wat sterft zal bloeien.

~~~~

( Ter nagedachtenis aan
Peter de Rooij 54 jaar )

Tot aan de poort…

Tot aan de poort heb ik je vergezeld

jij ging naar binnen, ik bleef buiten staan.

Ik keek je na, verbijsterd en ontsteld,

en tastend ben ik hier mijn weg gegaan.

De wereld was te groot voor mij alleen,

en alles wankelde, elk woord deed pijn.

En daar waar gisteren de zon nog scheen

hing nu een ondoordringbaar mistgordijn.

Een golf van wanhoop stormde op mij aan,

maar willoos ging ik verder, moe en mat;

en in een zee van leed was ik vergaan

als God mijn handen niet gegrepen had.

( voor D )

Tired….

Heer, ik ben moe,

de weg was zwaar,

de bergen steil,

de kloven diep;

en daag’lijks was

ik in gevaar

waar ik ook liep.

Heer, grijp mij vast,

het pad is smal,

de poort maar eng,

het duister dicht.

Leid, waar ik mijn

voeten zetten zal met

Uw licht.

<>

Eenzaam…

De doden liggen hier.                                                                        

nog eenzamer dan ze

toch al waren.

        ««»»

Nabestaanden zoeken

soms nog met wat bloemen

in de hand

         ««»»

maar vinden in het

bestaande ook niet

wat zij zoeken.

         ««»»

Alleen de eekhoorn

doet of dit alles de

gewoonste zaak van

de wereld is.

          ««»»

                          ( Voorheuvel )

Dag Jos…

De wind leest jouw naam in gouden nevels,

brengt mijn gedachten

over alle grenzen heen:

Dankbaar in herinnering

bewaren

al het goede uit jouw leven.

Weemoedig denken aan

de blije momenten

die we deelden.

Sterkte putten uit jouw kracht

in deze moeilijke dagen.

Geloven in een nieuw bestaan:

thuis komen bij de Vader.
(   Jozef Vandromme. )

Te jong…

grafengel

Je stond nog aan het begin

maar zag niet meer de zin

van het leven in

jouw wereld

vol problemen.

~

Je levenskaars

bleef branden

je hart versteende

en verzandde

tot je niet meer kon leven

onder de zon

brandend in je hart

~

Zodat je zelfbewust

ongehoord

ten einde raad

je laatste woord

voegde bij de daad

om eindelijk verlost

te worden gehoord

pleegde je zelfmoord.

~~

Hou mij vast….

alles-is-vergankelijk

Hou mij vast

ik heb het koud

wie kan mij verwarmen

en sluit mij eventjes in zijn armen

dan kan ik weer

verdergaan met leven

hou me vast

al is het maar voor even ….

Aanwezig door afwezigheid……..

Life…….

My Life

Fernandes &amp; Gijs. Fernandes & Gijs

Lang niet hier gepost. En dat terwijl ik geweldige voornemens had begin dit jaar. Elke dag zou ik iets posten, hoe klein en onbelangrijk ook. Jammer maar dit is mij niet gelukt.

Na 1 juni j.l ging het in rap tempo achteruit met al mijn plannen. De dag dat ik mijn kleine Fernandes in heb laten slapen. Geen dag is na die dag nog hetzelfde geweest. Vaker heb ik dieren moeten laten inslapen maar in dit geval was het iets heel anders. Ik moest niks dit keer, bijna twee jaar heb ik geworsteld met dit besluit. Ik kreeg kleine Fernandes via een FB vriendin, zij zocht een thuis voor een klein Spaans zwervertje. Mijn FB vriendin was in Spanje met vakantie en ontdekte daar Fernandes, zwervend in de straten van haar vakantieverblijf. Kort daarvoor had ik één van mijn katten, Chico, die ik óók pas enkele maanden…

View original post 649 woorden meer

Forever and Always…

My Life

Fernandes opgebaard362015 2edited

Luisterend naar Jan van Veen’s Candlelight heb ik de neiging om het volle bureau waar ik achter zit kort en klein te maaien. Maar misschien zou het ook voor mij goed zijn om een gedicht te schrijven over mijn katertje Fernandes die ik nu al weken moet missen. Het gekwijl over mislukte liefdes verhalen , uitgesproken door Jan met zijn zoete voice doet me bijna braken. Waar gaat het in hemelsnaam over. Pubers die via de radio hun liefdes breuken Nederlands kundig maken……..hoe oud zijn ze , zestien, zeventien, twintig misschien. Nog zittend in de schoolbanken denken ze dat na een mislukte relatie nooit meer gelukkig worden ……  ppffffff..   Nog een heel leven hebben ze voor zich.

Op 1 juni heb ik de beslissing genomen dat ik het beste moest doen voor Fernandes. Na alles geprobeerd en gedaan te hebben om hem een dierwaardig leven te kunnen bieden is mij dat helaas…

View original post 424 woorden meer