Ween niet…

60446-Piano-Roses

Ween niet.

De dood is niets.

Ik ben slechts naar de andere kant.

Ik ben mezelf, jij bent jezelf.

Wat we voor elkaar waren, zijn we nog altijd.

Noem me zoals je je me steeds genoemd hebt.

Spreek tegen me zoals weleer,

op dezelfde toon, niet plechtig, niet triest.

Lach om wat ons samen heeft doen lachen.

Denk aan mij, bid met mij.

spreek mijn naam uit thuis,

zoals je altijd hebt gedaan, zonder hem te benadrukken,

zonder een zweem van droefheid.

Het leven is wat het altijd is geweest.

De draad is niet gebroken !

Waarom zou ik uit je gedachten zijn ?

Omdat je me niet meer ziet ?

Nee, ik ben niet ver,

juist aan de andere kant van de weg.

Zie je, alles is goed.

Je zult mijn hart opnieuw ontdekken,

en er de tederheid terugvinden.

Dus, droog je tranen en ween niet,

als je van me houdt.

~~~~~

Augustines

 (     In liefdevolle herinnering   )

Jo Geenen – Timmermans

 

Ik ben niet dood…

Kom niet wenen aan mijn graf, al heb je verdriet,

dit is geen slaap, ik ben hier niet.

Ik ben de wind die waait in de verte,

ik ben de diamant die glinstert op de sneeuw.

Ik ben het zonlicht op het rijpe graan,

ik ben de zachte najaarsregen.

Ik ben het geruis van de klapwiekende vogels

die boven je rondcirkelen

als je wakker wordt in de stilte van de ochtend.

Ik ben de sterren die ’s nachts aan de hemel staan.

Kom niet huilen aan mijn graf, ondanks je nood,

daar ben ik niet, ik ben niet dood.
( anoniem )

Eigen weg…

Hou me ( niet vast )

vanaf hier

heb ik alleen te gaan

ik zal altijd

ergens

bij je zijn

we zijn tochtgenoten

maar hier neem ik afscheid

ik neem je lach en speelsheid

mee

je warme liefde ook

maar hou me niet vast

want

ik wil zoals altijd

in vrijheid

mijn eigen weg kunnen gaan

                    ~~~~
~~~ Claire vanden Abeele ~~~

Horizon…

When I’m away, and you are far

I dream to the horizon,

and words fail me and yes,

i know you are with me…

You are my everything,

always with me.

Ons moeder…

Wie komt ons moeder halen

nu haar hart opgehouden is met kloppen ?

Wie komt ons moeder halen ?

God, draag haar boven de dingen naar het licht.

Draag haar,

draag

ons moeder.

Dag lieve moeder.

( Ter nagedachtenis aan Rika Klerx )

Al wat sterft zal bloeien…

De bomen komen uit de grond
en uit hun stam de twijgen

en iedereen vindt het heel gewoon

dat zij weer bladeren krijgen.

We zien ze vallen op de grond

en dan opnieuw weer groeien

zo heeft de aarde ons geleerd

dat al wat sterft zal bloeien.

~~~~

( Ter nagedachtenis aan
Peter de Rooij 54 jaar )

Tot aan de poort…

Tot aan de poort heb ik je vergezeld

jij ging naar binnen, ik bleef buiten staan.

Ik keek je na, verbijsterd en ontsteld,

en tastend ben ik hier mijn weg gegaan.

De wereld was te groot voor mij alleen,

en alles wankelde, elk woord deed pijn.

En daar waar gisteren de zon nog scheen

hing nu een ondoordringbaar mistgordijn.

Een golf van wanhoop stormde op mij aan,

maar willoos ging ik verder, moe en mat;

en in een zee van leed was ik vergaan

als God mijn handen niet gegrepen had.

( voor D )

Tired….

Heer, ik ben moe,

de weg was zwaar,

de bergen steil,

de kloven diep;

en daag’lijks was

ik in gevaar

waar ik ook liep.

Heer, grijp mij vast,

het pad is smal,

de poort maar eng,

het duister dicht.

Leid, waar ik mijn

voeten zetten zal met

Uw licht.

 

Eenzaam…

           De doden liggen hier.

nog eenzamer dan ze

toch al waren.

        ««»»

Nabestaanden zoeken

soms nog met wat bloemen

in de hand

         ««»»

maar vinden in het

bestaande ook niet

wat zij zoeken.

         ««»»

Alleen de eekhoorn

doet of dit alles de

gewoonste zaak van

de wereld is.

          ««»»

                          ( Voorheuvel )