Melodie..

Een lege stoel spreekt stille taal

beroert een snaar van leed

een donk’re toon

waar ’t diepste ‘ik’

in pijn geen raad mee weet.

Soms klink een tere melodie

vol weemoed en toch blij

van innigheid en stil geluk

als eens….

maar nu….

voorbij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s