Naakt..

Maar in de scheemring ging hij dwalen

eenzaam met zijn harp in ’t woud;

toen zong hij tot de manestralen

en stem en snaren schenen goud.

Hij wierp zijn lompenkleed ter aarde;

daar stond hij, naakt, en schoon en oud,

en zong….tot weer een dag verklaarde…..

toen was zijn lichaam bleek en koud.

(  P.H van Moerkerken jr. )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s