R(echt) uit het hart….

quote memories of you

Van je familie moet je het hebben….of van je vrienden….

In jouw geval van beiden niet, niet van je familie en ook niet van je vrienden. 110 Dagen geleden werd je dood aangetroffen op je balkon, je hond naast je. Vaak ben je in mijn gedachten geweest de laatste drie maanden. Nu besef ik nóg meer hoe eenzaam jij in je leven geweest moet zijn. De stoel op het balkon waar de buurman je gevonden heeft staat er nog steeds, onaangeroerd. De was aan de lijn in het kleine slaapkamertje, alsof je elk moment binnen kan komen om de was op te vouwen. De gordijnen, geen centimeter verschoven hangen nog precies zoals ze hingen toen jij je huis werd uitgedragen. Voor mij is dat onbegrijpelijk. Het doet mij heel erg zeer dit te zien. Krokodillentranen huilden je familie en vrienden tijdens je afscheid, dat besef ik nu nog meer dan toen. Ook de buurt begrijpt het niet. Is de woningbouwvereniging wel ingelicht? Niemand die het weet.

Je Facebook account is wel verwijderd, en ik weet uit ervaring dat zoiets niet vanzelf gebeurd. Je Facebook pagina was een open boek, wellicht dat er daarom haast gemaakt is het te verwijderen. Men kon lezen hoe eenzaam jij was, daar kan niemand aan hebben getwijfeld. Je schreeuwde om aandacht, om liefde…..die je enkel kreeg van je dieren en een enkele goede vriend.

Ik geloof niet in een leven na de dood. Ik geloof niet in de fabel dat mensen vanaf hun wolkje tevreden naar beneden kijken, want wat zou jij dan teleurgesteld zijn. Jij bent er niet meer, er is alleen nog de herinnering aan jou, aan een eenzame vrouw die voortleeft in mijn gedachten en daar altijd een herinnering zal zijn.

4 thoughts on “R(echt) uit het hart….

    • Het is toch niet normaal dat haar huis nog steeds niet is leeggehaald en opgeruimd ? Ik kom er bijna dagelijks voorbij en dan zie ik de was hangen, alles lijkt bewoonbaar. Geen idee wat de plannen zijn van haar familie, ik denk dat ze alles bij de gemeente in de schoenen willen schuiven. Achteraf bleek ook dat Bianca de dag na het afscheid in alle stilte en eenzaamheid is gecremeerd…….dat is iets wat ik onbegrijpelijk vind en in mijn hoofd blijft hangen. Hoezo naastenliefde ?
      Anne

      • Dit zijn van die situaties die onbegrijpelijk zijn en zo onwaardig ! Ik kan me voorstellen dat dit in je gedachten blijft en het geeft een machteloos gevoel .Sterkte Anne,nee ik ga je niet zeggen dat je het los moet laten want dat is gewoon zo moeilijk !
        Elisabeth

      • Ja dat is heel moeilijk Elisabeth. Het laatste wat je voor iemand doen kan is toch wel respect tonen. Als ik langs haar huis loop krijg ik kippenvel………
        Anne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s