Onesie

Gisteren was ik zo geëmotioneerd dat het mij niet lukte je kleding te fatsoeneren, althans niet alles. Je man had kleding in een tas gedaan, in een doos, bijna alle kleding was gekreukt, daar moest een strijkbout bij gehaald worden. Bovendien vond ik het heel erg emotioneel. 
Nog steeds verbaasd het mij dat ik een tas vol kleding van je heb gekregen waarin ik je nooit gezien heb…….
Je sjaals herkende ik allemaal en liggen nu mooi gestreken in de kast.

En Diana, weet je nog dat we samen een keer op zoek zijn gegaan naar schoenen, je had een voorkeur voor een bepaald merk, niet goedkoop, en je wilde een paar op voorraad hebben. Online alles afgezocht, maar je kon ze nergens vinden.
Op een vrije middag zouden wij samen op schoenen jacht gaan, want wat jij in je hoofd had, had je niet in je kont. We zouden alleen de duurdere schoenenzaken af te gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Voor mijn gevoel hebben wij die middag heel Noord Brabant afgereisd. Tegen de klok van zes hadden we er beiden genoeg van. ” Ma-tje, ik ga nog een keer heel internet afstruinen, want daar komen deze en mijn groene ook vandaan, kom, we gaan naar huis’. 

Op weg terug naar de auto bleef je ineens stokstijf staan voor een winkel waar ik géén schoenen in de etalage zag staan.” Die wil ik, zei je, wijzend op lang soort overall van fleece stof, bedrukt met mondjes. 
Ik zeg ‘ Di, wat is dat voor een ding, kijk eens hoe lang en groot dat pak is……dat is voor mannen…… 
Ma-tje, dat pak noemen ze een onesie, dat is heerlijk om in de winter aan te trekken en lekker mee voor de tv te gaan liggen…….’ 
Je stapte naar binnen, keek naar de maat, toen naar het prijskaartje, en daarna naar de kassa. ” Moet je niet even passen, vroeg ik nog, het lijkt mij veel te groot en te lang voor jou. 
” Nee, ik neem deze, lekker voor thuis. 
Deze voor u? en je knikte en zei ja tegelijk. 
” Omdat dit de laatste is mag ik u deze onesie meegeven voor tien euro. Je sprong nog net geen gat in het plafond………

De onesie hangt nu bij mij in de kast, het prijskaartje er nog aan……. 
Ik ben weer emotioneel, denkend aan hoe jij was, je liefde voor mij, je humor, altijd zei je ” ma-tje, maak je niet zo druk, kom op, we gaan gezellig even samen de hort op……. 

Leven zonder jou, hoe moet dat, steeds vaker komen de tranen als ik besef dat er nu alleen nog maar herinneringen zijn……. 
Ik mis je, ik mis je heel heel erg ❤️


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s